Minister Dekker voor Rechtsbescherming, verantwoordelijk voor het kansspelbeleid, heeft een besluit en twee brieven naar het parlement gestuurd in het kader van de Wet Kansspelen op afstand.

Het betreft hier drie documenten. Het eerste document is het Besluit Kansspelen op afstand. Dit is onderdeel van de zogenoemde lagere regelgeving, waarin de Wet Kansspelen op afstand nader wordt uitgewerkt en ingevuld. Daarnaast stuurde de minister nog twee brieven. In een brief naar de Eerste Kamer schrijft de minister over een motie waarin de regering is verzocht een verbod op reclame voor (online) gokken te overwegen. De vraag is dus nog of en in welke hoedanigheid reclame voor (online) gokken toegestaan zal gaan worden. In de andere brief, gericht aan de Tweede Kamer, gaat de minister in op moties die de Tweede Kamer aannam tijdens het Algemeen Overleg kansspelen op 27 november 2019.
 

Politiek worstelt met wet

Interessant is dat uit vragen van die gesteld worden duidelijk op te maken is dat het kennisniveau over online gokken bij een aantal kamerleden van een laag niveau is. De vragen die gesteld worden zijn natuurlijk wel terecht, zeker daar waar het gaat over het beschermen van jongeren en het voorkomen van verslaving, maar het is overduidelijk dat kamerleden geen idee hebben hoe makkelijk partijen die het niet zo nauw nemen met de wet, hier een loopje mee kunnen nemen en dus ook net zo makkelijk minderjarigen kunnen bereiken.

Om een paar voorbeelden te noemen:

Mevrouw van Toorenburg (CDA) en de heer van den Berge (Groenlinks) die denken dat ze illegaal aanbod gaat terugdringen door betalen via iDeal te gaan verbieden of aan banden te leggen. En dan misschien ook nog iets doen met credit cards op Europees niveau. “Want waarom niet alle betalingsmethoden aanpakken?”, zegt de heer van den Berge. Het is duidelijk dat zij geen idee heeft wat voor mogelijkheden er allemaal zijn om te kunnen storten bij een online casino zoals e-wallets en wat te denken van crypto currency? Ook wordt er aangegeven dat geoblocking een goede oplossing zou zijn en dat daar tegenwoordig veel in mogelijk is. Ook hiervoor geldt dat dit gemakkelijk te omzeilen is en dat dit er alleen maar voor zal zorgen dat Nederlanders online gaan gokken bij niet gereguleerde partijen.

Dit is een van de redenen waarom het zo belangrijk is om het online gokken bij partijen die straks een vergunning hebben, zo goed en gebruiksvriendelijk mogelijk te maken. Hierbij moet ook zichtbaarder worden wat de risico’s zijn van het spelen bij online aanbieders zonder vergunning (denk aan verificatieproblemen, geen controle op speelgedrag en problemen met uitbetalen door vage en oneerlijke voorwaarden en beperkingen. Er zijn nu al voorbeelden genoeg in het buitenland die laten zien dat wetgeving juist een averechts effect kan hebben en dat spelers, maar bijvoorbeeld ook casino streamers – waarvan er een aantal veel volgers hebben – gaan uitwijken naar minder goede online casino aanbieders. Inperken en verbieden is dus lang niet altijd de slimste oplossing.

 

Reclame voor online casino’s

Dan is er naast een gereguleerd aanbod straks ook nog de vraag of deze aanbieders dan mogen adverteren. Partijen als de Christenunie zijn hierop tegen want dan loopt er straks een minderjarige met een clubshirt met het logo van een kansspelaanbieder erop. De vraag is of het verstandig is om reclame helemaal niet toe te staan waarmee er bij Nederlanders die online willen gokken ook geen bekendheid en voorkeur komt voor de gereguleerde aanbieders. Bovendien kan met reclame juist ook goed gewezen worden op de risico’s van illegale aanbieders.

Lees hier meer over de moties die tijdens het Algemeen Overleg Kansspelen op 27 november 2019 werden aangenomen.

 

Streefdatum nieuwe wet op de kansspelen

Minister Dekker heeft eerder aangegeven dat de streefdatum voor inwerkingtreding van de Wet Kansspelen Op Afstand (Koa) 1 januari 2021 is. Met ingang van die datum kunnen aanvragen voor een online kansspelvergunning worden ingediend bij de Kansspelautoriteit. Daarnaast scherpt de Wet Koa de eisen op het gebied van verslavingspreventie aan.